Każde polskie dziecko wie, jak wygląda ten najbardziej popularny symbol państwa. Warto jednak znać nie tylko legendarne początki, ale też historię herbu i zmiany, jakim ulegał przez wieki.GODŁO POLSKI
Wygląd godła polskiego określono w konstytucji (art. 28. ust. 1). Jest to biały jednogłowy orzeł w złotej koronie, ze złotymi szponami i dziobem, zwrócony na prawo na czerwonym tle zwężającej się ku dołowi tarczy herbowej.
Legenda głosi, iż Lech podczas postoju ujrzał w gnieździe białego orła. Gdy ptak zerwał się do lotu rozpostarł skrzydła na tle czerwonego, od zachodzącego słońca, nieba. Zachwycony Lech postanowił osiąść w tym urokliwym miejscu, a gród, który założył, nazwał Gniezdnem (dziś Gniezno) od słowa gniazdo. Dało to początek państwu Polan.
Oficjalnie jako herb Polski orzeł biały zaczął być używany w 1295 roku przez Przemysła II, choć już wcześniej występował na tarczach, chorągwiach, pieczęciach i monetach książąt piastowskich. Po raz pierwszy jego wizerunek występuje na denarach Bolesława Chrobrego, ale historycy nie są zgodni, czy to na pewno bielik.
Przez wieki zmieniała się forma graficzna orła jak i kształt tarczy. Raz korona była zamknięta, raz otwarta, pojawiały się herby dynastyczne w tarczy piersiowej, monogramy władców, a nawet jabłko i berło – insygnia królewskie. Po Unii Lubelskiej godło stało się czwórdzielne - obok orła pojawił się wizerunek litewskiej Pogoni. W czasie rozbiorów orzeł występował na emblematach i sztandarach powstańczych. Po odzyskaniu niepodległości przyjęto wizerunek orła sprzed rozbiorów. W 1927 roku pojawił się nowy wzór herbu według projektu Zygmunta Kamińskiego. W czasach PRL wizerunek orła pozbawiono korony. Jednak Rząd RP na Uchodźstwie, jak i wszelkie ruchy niepodległościowe używały zawsze herbu z orłem w koronie dlatego po 1989 roku powrócono do takiej wersji godła.
KaPy
Legenda głosi, iż Lech podczas postoju ujrzał w gnieździe białego orła. Gdy ptak zerwał się do lotu rozpostarł skrzydła na tle czerwonego, od zachodzącego słońca, nieba. Zachwycony Lech postanowił osiąść w tym urokliwym miejscu, a gród, który założył, nazwał Gniezdnem (dziś Gniezno) od słowa gniazdo. Dało to początek państwu Polan.
Oficjalnie jako herb Polski orzeł biały zaczął być używany w 1295 roku przez Przemysła II, choć już wcześniej występował na tarczach, chorągwiach, pieczęciach i monetach książąt piastowskich. Po raz pierwszy jego wizerunek występuje na denarach Bolesława Chrobrego, ale historycy nie są zgodni, czy to na pewno bielik.
Przez wieki zmieniała się forma graficzna orła jak i kształt tarczy. Raz korona była zamknięta, raz otwarta, pojawiały się herby dynastyczne w tarczy piersiowej, monogramy władców, a nawet jabłko i berło – insygnia królewskie. Po Unii Lubelskiej godło stało się czwórdzielne - obok orła pojawił się wizerunek litewskiej Pogoni. W czasie rozbiorów orzeł występował na emblematach i sztandarach powstańczych. Po odzyskaniu niepodległości przyjęto wizerunek orła sprzed rozbiorów. W 1927 roku pojawił się nowy wzór herbu według projektu Zygmunta Kamińskiego. W czasach PRL wizerunek orła pozbawiono korony. Jednak Rząd RP na Uchodźstwie, jak i wszelkie ruchy niepodległościowe używały zawsze herbu z orłem w koronie dlatego po 1989 roku powrócono do takiej wersji godła.
KaPy